و در سفر اول ( 1 ) بايد نماز را شكسته بخواند ، اين حكم يا با قصد ماندن ده روز چه در وطن ( 2 ) و چه در غير وطن مقطع مىشود و يا اگر شخص ده روز بدون نيت در وطن ( 3 ) بماند . ( مسأله 1225 ) : ماندن ده روز در يك مكان بعد از ترديد در حركت در بين مدت سى روز ، در حكم قصد اقامت ده روز مى باشد ( 4 ) . ( مسأله 1226 ) : اگر براى كسى عملى روى دهد كه بدون قصد آنكه سفر خود را عمل خود قرار دهد ، پى در پى سفر كند ، اين امر باعث تمام خواندن نماز در هنگام سفر نمى شود ، و چنين شخصى هرگاه ده روز بدون قصد در محلى ماند هر چند كه به جهت ندانستن حكم مسأله نماز را تمام خواند ، وجوب قصر نماز از او ساقط نمى شود . 6 - آنكه سفر او سفر حرام نباشد مثل فرار كردن از جهاد و گريختن غلام و همچنين هدف سفر نيز نبايد حرام باشد مثل سفر براى ضرر رساندن به مسلمين و مؤمنين و دزديدن مال ايشان ، و سفر به منظور اعانت ظالم در ظلم او ، نيز از اين قبيل است . ( مسأله 1227 ) : معاصيى كه به اتفاق در سفر واقع مى شوند مانند غيبت كردن مضر سفر نيست و باعث تمام خواندن نماز نمى شود و همچنين است سفرى كه منافى با واجبى از واجبات باشد مثل تحصيل علم واجبى كه در سفر

--> ( 1 ) محمد باقر شيرازى : حكم سفر اول نيز قبلا بيان شد . ( 2 ) محمد كاظم طباطبائى : بلكه در غير وطن نيز اين حكم بنا بر اقوى جارى است . ( 3 ) محقق خراسانى - محمد باقر شيرازى : بلكه در غير وطن نيز بنابر اقوى چنين است اگر چه در اين صورت احوط جمع است . ( 4 ) محقق خراسانى : حكم اين مسأله در مسايل قبل بيان گرديد .